Le Clezio

Tutanak

    Kitaplikkedisialıntı yaptı15 gün önce
    Kimse gerçeklerle ilgili değil artık. Bence her şey yapay, her şey birbirinin benzeri, aynısı gibi görünüyor. İki satır, iki harf arasında fark yok. Kolay, ezberlenebilen, bir saniye sonra dağılan şeylerin içinde kurgulanıp onaylanıyor her şey. Kimsenin bir şeylerin arkasına, içine bakmak isteği, heyecanı kalmadı. Bir kelimeyi arayacak kişi var mı, sanmıyorum. Kim bilir belki böylesi daha iyi.
    Kitaplikkedisialıntı yaptı15 gün önce
    Belki ben, hayatım dediğim her şeyi çoktan bıraktım, öldüm ama bunun farkında değilim, sadece yaşarken bulunduğum yerler, beraber olduğum kişiler benim artık öldüğümü biliyor. Orada, hayat dediğimiz o noktada ben yok oldum, arkamdan alışılmış bir cenaze merasimi yapıldı belki, hatta bir-iki dakika üzülenler ya da sevinenler oldu, ailem, çocuklar için ben artık bir ölüyüm ama burada, şu anda ben, kendimi bir trende yolcu olarak yaşamaktayım. Benim için kesintisiz bir geçiş olması doğal, yaşamdan ölüme geçiş, sadece ölen için bir akış olabilir, diğer kişiler için kesinti, bir varlığın yok oluvermesidir, “öldü” denilmesi birisine ilginç. Hatta bence gülünecek bir tanım.
    Kitaplikkedisialıntı yaptı15 gün önce
    Belki de aklımı kaçırıyorum, yıllarımı hep başka anlamları, görünenin dışındakini aramakla geçirdim, işte sonuç bu.
    Kitaplikkedisialıntı yaptı15 gün önce
    Başkasının eşyasını kurcalamak ile başkasına ait kapalı bir zarfın içindekileri tahmin etmek aynı davranış olabilir mi?
    Kitaplikkedisialıntı yaptı15 gün önce
    Ölüm de olmasa, bu hayat yaşamaya değmez...
    Kitaplikkedisialıntı yaptı15 gün önce
    burada konuşmamak, düşünmemek, anlamamak özgürlüğü var
    Kitaplikkedisialıntı yaptı15 gün önce
    Yalnızlık öyle bir şey ki, sivrisinek vızıltısına bile özlem duyuluyor.
    Kitaplikkedisialıntı yaptı16 gün önce
    Yerini bilmediğim bir şeyi nasıl bulabilirim, tanımadığım bir şeyi nasıl tanımlayabilirim?

    Biliyorum ki bunun sonu da gelmeyecek. Ortadan silinmem ama yaşamaya devam etmem gerekiyor.
    Kitaplikkedisialıntı yaptı16 gün önce
    Çevremden her şey uzaklaşmaya başladı. Her şey değişmeye başladı... Tanrım... Uzaktan bir ses geliyor: Sus! Ya da bilmiyorum.
    Kitaplikkedisialıntı yaptı16 gün önce
    İnanmak zaten teslim olmaktır.
    Kitaplikkedisialıntı yaptı16 gün önce
    Artık uykuya da ihtiyacım yok. Uyanamadığım bir uykudan kaçtım ve canım yanıyor, biliyorum.
    Kitaplikkedisialıntı yaptı16 gün önce
    Düşünmemek en doğrusu. Sadece yazmak. Dinler ve inançlar ruhu parçalıyor şu anda, milyarlarca ayrı yoldan herkes kendine ulaşmaya çalışıyor. Miyarlarca yoldan kimse bir başkasına değil, kendisine dönüyor ve sonra yalnızlık bunalımlarıyla tekrar başka denemelere girişiyor. Kimsenin aklına örneğin serçeleri, kargaları gözlemek bile gelmez. Saksıdaki çiçeğini anlamaya çalışmaz. Oysa aynı anda evrenin bir yerlerinde birileri öldürülüyor, birilerinin ırzına geçiliyor, birileri yalan aşkları fısıldıyor, bir yerlerde insanlar açlıktan ölüyor, aslanlar ceylanlar için pusuya yatıyor şu anda. Her şey şu anda. Dünyanın ve evrenin her köşesinde hep aynı şeyler yinelenip duruyor ve bencilliğin acısı yaşanıyor.
    Kitaplikkedisialıntı yaptı16 gün önce
    Terk eden hep insanlar oluyor. Birbirlerini, sevdiklerini, kendilerini bile terk ediyor insanlar. Bir gerekçe olsun olmasın terk ediyorsunuz. Yeni bir heyecan, başka bir yer, değişiklik tutkusu, yeni bir umut, bir kaçış, korku, yaratılmış düşmanlık. Bir tanesi bile, yaşanmış her şeyi bırakıp gitmek için yeterli. Durup düşünmeden, sorgulamadan, o anda terk ediyorsunuz. Geride anılar mı kalıyor? Hayır! Anıları da terk ediyor, siliyorsunuz.
    Kitaplikkedisialıntı yaptı16 gün önce
    Bir süredir içinde çekip gitme duygusu var, bunu kesinlikle biliyorum artık.
    Kitaplikkedisialıntı yaptı16 gün önce
    Dünyayı, insanları, sevdiklerimi de uzaklaştırmış oluyorum geçen her gün. İçimi ve bir de gölgemi alıp gideceğim. Arkamdan herkes istediğini düşünsün, hakkımda en berbat tanımları yapsın, en iğrenç sıfatları kullansın. Olabilir! Koskoca bir yaşamı ve dünyayı kendilerine bırakıyorum işte. Oynayacakları bir oyuncak, konuşacakları bir konu, tüm kızgınlıklarını, kendi yanlışlarını yükleyecekleri bir isim ve bir ben var artık ellerinde. Üstelik karşı koyacak, kendisini savunacak bir ben de olmayacak.
    Kitaplikkedisialıntı yaptı16 gün önce
    Ben sadece gitmek istiyorum. Bu, kendimden, içinden kaçmak değil, bunun mümkün olmadığını biliyorum. Yaşadığım her şey gölgemin içinde saklanıp yanımda dolaşıyor. Bu kendimden kaçmak değil, bu kendi dışımdaki her şeyden kaçmak. Beni ben yaptığına inandığım her şeyi yavaşça, tek tek bırakmak. Onları iterek, döverek değil, sevip okşayarak terk etmek. Canımı yakmış, yaşamımı çalmış olsalar da hepsini bulan, yaratan, alan, taşıyan ben değil miyim? Ama artık istemiyorum onları. Artık çok ağır geliyorlar.
    Kitaplikkedisialıntı yaptı16 gün önce
    İnsan çok zayıf bir yaratık, keşke tanrı insanı yaratırken, doğaya bırakırken biraz daha uğraşsaydı
    Kitaplikkedisialıntı yaptı16 gün önce
    Gitmek en doğru karar! Kimseyi görmek istemiyorum artık.
    Kitaplikkedisialıntı yaptı16 gün önce
    Onunla koşup uzaklaşmak, her şeyi unutup kaybolmak istiyorum.
    Kitaplikkedisialıntı yaptı16 gün önce
    Kırılma, bütün odayı dışarıya değil de içeriye doğru yıktı belki ve ben altta kaldım.
fb2epub
Dosyalarınızı sürükleyin ve bırakın (bir kerede en fazla 5 tane)