Kitaplar
Aziz Nesin

Yol

Böyle Gelmiş Böyle Gitmez I
Esin perisi denilince gözümün önüne altı balık, üstü kız olan denizkızı gibi bir havakızı geliyor;

Esin perim yok ama, benim de esin cinim, esin cadım, esin devanam var. Benimkilerin yarısı kuş, yarısı kız değil, olsa olsa onda biri insan da geri yanı canavar. Omzuma tünememiş, sırtıma binmiş, ben altta iki büklüm, kan ter içinde, yorgun bitik… Hem benim esin cinim, esin cadım bitane değil, sürü sürü… İkisi inse, üçü biniyor sırtıma.

Benim sırtıma binmiş, üstüme çullanmış olan esin cadıları, esin cinleri, esin canavar-ları durmadan buyuruyor, zorluyor, azarlıyor:
— Yaz! Hadi yazsana! Durma yaz! Ne duruyorsun? Uyumaya hakkın var mı senin… Uyan! Oturma öyle… Kalk çabuk… Hasta da olamazsın… Şişşşt, kalk bakalım… Yaz!
Benim esin cinlerim, cadılarım, canavar-larım: Kira isteyenlerim, para isteyenlerim, alacaklılarım, bitürlü bitip tükenmeyen gereksinimler…
Yazmam da ne yaparım?
Bu yeryüzünde, bir sanatçıyı altı delinmiş bir ayakkabı kadar esinleyebilen, çalışmaya zorlayan başka hiçbişey olamaz.
460 yazdırılmış sayfalar

İzlenimler

    enya enigmabir izlenim paylaşıldı2 yıl önce
    👍Okumaya değer

Alıntılar

    Vusala Mammadovaalıntı yaptıgeçen yıl
    Babama göre cimnastik, domuz eti yemekle, şarap içmekle bir, tastamam kâfirlik...
    Vusala Mammadovaalıntı yaptı2 yıl önce
    Bütün anneler, annelerin en güzeli,

    Sen, en güzellerin güzeli.

    Onüçünde evlendin,

    Onbeşinde beni doğurdun,

    Yirmialtı yaşındaydın,

    Yaşamadan öldün.

    Sevgi taşan bu yüreği sana borçluyum.

    Bir resmin bile yok bende,

    Fotoğraf çektirmek günahtı.

    Ne sinema seyrettin, ne tiyatro.

    Elektrik, havagazı, su, soba,

    Ve karyola bile yoktu evinde.

    Denize giremedin,

    Okuma yazma bilmedin.

    Güzel gözlerin,

    Kara peçenin arkasından baktı dünyaya.

    Yirmialtı yaşındayken

    Yaşamadan öldün...

    Anneler artık yaşamadan ölmeyecek...

    Böyle gelmiş,

    Ama böyle gitmeyecek!
    Vusala Mammadovaalıntı yaptı2 yıl önce
    Çiçek
    Annem okuryazar değildi. Ama, ince duygulu, sağduyusu olan bir kadındı. Bütün analar, dünyanın en iyi kadınlarıdır. Benim annem de, benim annem olduğu için, dünyanın en iyi kadınıydı.

    Bigün bahçeden çiçek koparıp anneme getirmiştim. Annem sevindi.

    – Hadi biraz daha çiçek koparalım... dedi.

    Bahçeye çıktık. Bana bir çiçek gösterdi.

    – Bak, dedi, ne güzel çiçek... Bu çiçekler de canlı, onların da canı var... Koparırsak ölür zavallı... Dalında daha güzel duruyor. Bardaktaki suda bu kadar güzel durmaz ki...

    Her çiçeğin başında bana,

    – Kıyarsan, kopar istersen... derdi.

    Neyim varsa, iyi olan, hepsini, herşeyimi anneme borçluyum.

Kitap raflarında

    Nurcan Rzayeva Qurbanlı
    Türkcə kitablar
    • 555
    • 106
    Bookmate
    Revaçtakiler
    • 37
    • 96
    Vusala Mammadova
    Bioqrafiya və memuarlar...
    • 196
    • 75
    Vusala Mammadova
    Türkcə kitablar
    • 130
    • 41
    Guler Kasimova
    Oxunmali
    • 62
    • 3
fb2epub
Dosyalarınızı sürükleyin ve bırakın (bir kerede en fazla 5 tane)