Söyle Sebastian” alıntıları – Mustafa Çay adlı yazardan

Ruhengiz
Ruhengizalıntı yaptı7 ay önce
“Keşke” dediğin her şeyi koy bir çöp poşetine. Sıkıca bağla ağzını. Kokusu yayılmasın etrafa geçmişin. Kıyıda köşede kırıntıları kalmadığından emin ol. Tüm pişmanlıklarını koy bir poşete. Bırak bir çöp kamyonu alıp götürsün onları bilinmezlere…
Ruhengiz
Ruhengizalıntı yaptı7 ay önce
Yakalamak için uğraşma rüzgârı. Aç kollarını ve tadını çıkar serin esintilerinin. Anıları kavanozlarda biriktirmekten vazgeç artık. Resmini çekme vapurun etrafında dolanan martıların. Simitinden birkaç parça kopar ve fırlat onlara. Anılar; cep telefonunun hafıza kartında saklanmaz Sebastian! Anılar, anlardır ve an… Şu andadır…
Ruhengiz
Ruhengizalıntı yaptı7 ay önce
“O bunu asla yapmaz!” dediğin insanlar, bunu bal gibi de yaparlar ve sen “Ama bunca yaşanan şey ne olacak?” sorusunu çözmek için kimbilir kaç bilinmeyenli bir denklemin ortasında bulursun kendini.
Ruhengiz
Ruhengizalıntı yaptı7 ay önce
İçimdeki çocuğa da bir şeyler söyle. Onu terk etmediğimi, beni beklediğine değeceğini bilsin… Geri kalan ömrümün en güzel anlarını ona rezerve ettim. Gölgesi kalkınca geçmişin aradan, içimdeki çocuğun gözleri parlamaya başlayacak ardından…
Ruhengiz
Ruhengizalıntı yaptı7 ay önce
Ben aldım alacaklarımı Sebastian. Alamadıklarım mı? Varsın kalsın onlar yangının enkazı arasında. Ben kurtardıklarımla yeniden başlarım hayata nasıl olsa. Yeniden ve sil baştan yazarım kendi destanımı. İhtiyacım mı var acılara?
Ruhengiz
Ruhengizalıntı yaptı7 ay önce
İplerini çözdüm geçmişimin. Güzel olanları aldım yanıma, bıraktım geri kalan her şeyi… “Yangında ilk kurtarılacaklar” yazdım mutlu anlarımı depoladığım kutunun üzerine ve yaktım geçmişimi.
Ruhengiz
Ruhengizalıntı yaptı7 ay önce
Giden gitti ve ben elimde kalanlarla devam ediyorum yolculuğuma. Ne gideni döndürebilir, ne de benden çaldıklarını geri alabilirim. Önümde uzanmış duruyorken bir gelecek, geçmişin gölgeleri mi beni mutlu edecek?
Ruhengiz
Ruhengizalıntı yaptı7 ay önce
Bir yağmur damlasının, yeryüzüne düşerken rahat olduğu kadar rahatım. Nereye düşeceğimi bilmeden karışabilirim hayatın hamuruna. Belki yemyeşil bir yaprağın üstüne yumuşacık bir iniş yaparım. Belki de karışırım bir okyanusun engin sonsuzluğuna… Kim bilir, belki de toprağa düşer ve kimsenin sesini duymadığı bir yeraltı kaynağında son bulur yolculuğum…
Ruhengiz
Ruhengizalıntı yaptı7 ay önce
Bir yağmur damlasının, yeryüzüne düşerken rahat olduğu kadar rahatım.
Ruhengiz
Ruhengizalıntı yaptı7 ay önce
Belki eskiden olsa korkardım yalnızlıktan. Hayatın beni karşısına alıp tek başıma bıraktığını bilmek içimi acıtırdı. Ama şimdi tek başına olmanın, bir insanın ait olabileceği yegâne sığınak olduğunu öğrendim. Tek başına da dağları yerinden oynatabileceğini biliyorum, bir insanın. Tek başına meydan okuyabileceğini ve kimse ona güvenmese bile kendisine güvenebileceğini…
Ruhengiz
Ruhengizalıntı yaptı7 ay önce
Korkmuyorum artık yaşamın bilinmezliğinden. Çok uzun zaman oldu,
gölgemin beni takip etmediğini fark edeli…
Ruhengiz
Ruhengizalıntı yaptı7 ay önce
Duyguların şakası olmaz! Dikkatli olmazsan eğer, tıpkı elektrik gibi çarparlar seni…
Ruhengiz
Ruhengizalıntı yaptı7 ay önce
Bekletemezsin içindekileri, rafa kaldıramazsın. İstesen de susturamazsın duyguları… Hislerin de bir ruhu vardır ve konuşmak isterler seninle. Bazen çok gürültülüdür duyguların sesi, çok uzaklardan bile duyulur. Görmezden gelemezsin onları, yok sayamazsın. Duygular hep kazanır! Bastırdığında korkak, üstüne gittiğinde cesur biri yaparlar seni. Bir kez duyguların mayınlı arazilerine adım attığın zaman, artık geri dönüş yoktur! Ya onlar seni esir alır, ya da sen esir alırsın onları.
Ruhengiz
Ruhengizalıntı yaptı7 ay önce
Umut; öylesine söylenmiş bir sözcük değildir Sebastian. İçinde binlerce yılın bilgeliğini barındırır. Bu sözcükle birlikte başlar her şey. Tek bir kelime, değiştirir bazen hayatını. O kelimeden sonra anlam taşır engeller. Son bir dayanma gücü verir sana dört harften oluşan bir sözcük…
Ruhengiz
Ruhengizalıntı yaptı7 ay önce
Bir şeyleri haykırmak istediğin anlar vardır. Söylemek istersin, kelimeler yetersiz kalır. Bazen doğru sözcüğü bulabilmek; ırmağa rastgele fırlattığın bir çakıl taşını suyun dibinde bulabilmek kadar zordur. Ararsın… Bulamazsın! Bazen de kendiliğinden çıkıverir karşına o aradığın şey. Umudunu kestiğin anda doğar yeniden güneş. En kurak topraklar, beklemediğin bir anda ıslanır yağmurun bereketiyle. En karanlık olduğunu sandığın an başlar aydınlık.
fb2epub
Dosyalarınızı sürükleyin ve bırakın (bir kerede en fazla 5 tane)