İnsanın Acısını İnsan Alır” alıntıları – Şükrü Erbaş adlı yazardan

Sinem Tosun
Sinem Tosunalıntı yaptı2 yıl önce
İnsanlık ne kadar büyük bir yalnızlığı, yabancılaşmayı, sevgisizliği ve yıkımı yaşıyor olursa olsun, dünyanın herhangi bir yerinde şiir yazan birisi varsa ve onu okuyan bir başkası varsa, barıştan, aşktan, özgürlükten ve güzellikten umudu kesmeye yer yoktur.
Sinem Tosun
Sinem Tosunalıntı yaptı3 yıl önce
Bir düşü büyüten onun uzaklığı değil midir biraz da?
Serdar Türkkal
Serdar Türkkalalıntı yaptıgeçen ay
Seni hiçbir dünya telaşına değişmedim ben.
krkmzzy
krkmzzyalıntı yaptı2 ay önce
Ah, yetişkinliğin her şeyi küçümseyen bilgiçliği... Şaşırma yetisini yitirenin yaşama sevinci olur mu?
hilalzturk
hilalzturkalıntı yaptı2 ay önce
“hükmüm yok/ fazlayım burada/ akşamın ayrıntısıyım/ unutulmuş anahtar/ masada” dese de, bir başka şiirinde; “yola çıkarız/
sulara düşer gölgemiz/ yüzlerimizde pencereler ardına kadar/ ışıktan güvercinler girer içeriye/ durmadan yuva yapar” diyerek, birini mutlaklaştırmadan, hüzünle iyimserlik arasında sürdürür yolculuğunu.
hilalzturk
hilalzturkalıntı yaptı2 ay önce
Çehov, ‘gerçek bir yaşamın olmadığı yerde onun yerini düşler alır’ der.
hilalzturk
hilalzturkalıntı yaptı2 ay önce
Aşk bir olanaktı iyilik için. Odaların daralmaya, içimdeki sarmaşığın gövdeme dolanmaya başladığı filiz yeşili bir zamandı. Her kirpiğimden bir kuş uçuyordu. Bahar, kalbimden yürüyordu dünyaya. Her şeyi duyguların düzene koyduğu yaşlardaydım. Dört mevsimden damıtılmış beşinci bir mevsim gibi doldu boşluğuma. Gülünce içimde binlerce karınca yürürdü. Baktığı yerlerim kıpkırmızı kesilirdi. Sesi, içinde ayrılık olmayan bir ülkeydi. Dünya bir boşluğa düşerdi elimden tutunca. Kalbim çoktan varmıştı varacağı yere. Gövdemden başka olanağım kalmamıştı bu coşkuyu karşılayacak. Başka nasıl öğrenebilirdi insan sınırlarını?”
hilalzturk
hilalzturkalıntı yaptı2 ay önce
“Bunu bir bitiş sayma ne olur. Yaşadığı her şey sürüyor insanda. Ölümden başka bitiş yok. Sen benim duygularımı değil, tenimi değiştirdin. Bir orman uğultusu gibi içimde süreceksin. Gökyüzü gibi göz göz ışıyacağım ömründe. Ben soluk aldıkça senin göğsün inip kalkacak. Bir duygu hazinesi olacağım kirpiklerinde.
hilalzturk
hilalzturkalıntı yaptı2 ay önce
Kadın, çoktan beklediği bir sonuçla karşılaşmanın kederi ve bilgeliği ile “bana sarıl” dedi. Gözyaşlarının içinden turnalar uçuyordu.
hilalzturk
hilalzturkalıntı yaptı2 ay önce
gülen insanın güzelliğini, kederin de aşk kadar incelik istediğini, denizlerde gün batımının o büyük yangınını, geniş soluğunu aşkın, eşiklerde başlayan gurbeti, ayrılığın bile sevgiyle güzellik kazandığını... Senden öğrendim.
hilalzturk
hilalzturkalıntı yaptı2 ay önce
“Ne verdiysem senden aldım ben biliyor musun? Kendine güzden destek bulan bu ayrılığı bile... Herkesin bir uzaklığı koruyarak kucaklaştığı plastik bir zamanda teninle tanıdım güven duygusunu. Yüzüm biraz çiçeklendiyse sesinin ılıman ikliminden aldı suyunu ve sıcağını. Dizlerinin dibinde yüzünü seyrede seyrede keşfettim bulutları. Gövdeme gömdüğüm tüm kusurlarımı ve iyiliğimi gözlerimin önüne serdin. Her öpüşünle yıllarca geriye giderek dönüyordum güne. Ömrümü öğrettin bana.
hilalzturk
hilalzturkalıntı yaptı2 ay önce
Saçına rüzgâr, sesine ışık düşürememek kimsenin. Parmaklarını sözüne pınar edememek. Uzaklarda bir adamın üşümesi, bir kadın dağlara daldıkça.
hilalzturk
hilalzturkalıntı yaptı2 ay önce
Ayrılık ne biliyor musun? Ne araya yolların girmesi, ne kapanan kapılar, ne yıldız kayması gecede, ne güz, ne ceplerde tren tarifesi, ne de turna katarı gökte... İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık. İpi kopmuş boncuklar gibi yollara döktüğü gözlerini, birer damla düş kırıklığı olarak toplaması içine.
hilalzturk
hilalzturkalıntı yaptı2 ay önce
Unutma ki, ‘hiçbir aşk düşünceye uzak değildir /hiçbir yıldız göğe.’ (Abbas Sayar) İnsanı kendi çukurundan çıkaracak olan kendi umutsuzluğudur...”
hilalzturk
hilalzturkalıntı yaptı2 ay önce
Susmak insanın sözünü büyütüyorsa bir erdemdir. Bir yaprağı bile kıpırdatamaz yoksa suskunluk. Ne kadar cılız, ne kadar yanlış olursa olsun boşlukta iz bırakacak tek şey sözdür. Yağmur yağmazsa kim bilebilir bulutların yükünü. Kendi gerçeğini kendi sesiyle ışıtır insan.
hilalzturk
hilalzturkalıntı yaptı2 ay önce
“İnsan bağışlayarak yener yanlışı. İnsanın acısını insan alır. İyilik böyle kolay yenilemez...”
hilalzturk
hilalzturkalıntı yaptı2 ay önce
Herkesin hızla uzaklaştığı bir yol kenarında yapayalnız kalmıştım. Elini aradım, yoktu. Kirpikleri buğular içinde bir şarkıdaydı. Büyüyen bir gölgeydim, gözleri çekildikçe.
hilalzturk
hilalzturkalıntı yaptı2 ay önce
Ağzın bulutların ülkesiydi. Gövdene bakıp bakıp ‘iyilik bu’ diyordum. Yitiklerimin de kazançlarımın da adı oldun bir gülüşlük vakitte. Uzaklara bakmaya seninle başladım. Benim için işgal, senin dışındaki her şeydi. Senden geçiyorsa her şey aşktı. Dünya sensiz geliyordu üstüme. Hırçınlığım buydu; biraz korku, biraz keder, çokça ayrılık...”
hilalzturk
hilalzturkalıntı yaptı2 ay önce
“Sesini gökyüzünün yerine koydum koyalı böyle oldum
hilalzturk
hilalzturkalıntı yaptı2 ay önce
Herkesin, başkasına biçim vermek, kendilerine uymayan yanlarını düzeltmek ve ortalamanın kalıplarına oturtmak için yedeğinde taşıdığı, ahlaksızlığın ahlakı olarak nitelenebilecek, ikiyüzlülükten ve ihanetten bir kalıbı vardı
bookmate icon
Tek ücret. Yığınla kitap.
Sadece bir kitabı değil bütün bir kütüphaneyi satın alırsınız… hem de aynı fiyata!
fb2epub
Dosyalarınızı sürükleyin ve bırakın (bir kerede en fazla 5 tane)